Bu şiiri dinledikçe ne kadar şanslı olduğumun farkına varıyorum .. Şimdiye kadar annesizliğin acısını tatmadım ... Okula giderken hiç babam taramadı saçımı acemice .. Hiç beyaz çamaşırlarım başka renge dönmedi... Börek kurabiye yemek için babamın öğrenmesini beklemedim hiç ... Annem , canım annem yanımdaydı hep binlerce kere şükürler olsun .. Hiç bir mezar taşının başına gidip Annemle konuşmadım... Her zaman dua ediyorum ... Allah' ım .. Bana annemin yokluğunu gösterme.. Ben ne yaparım o zaman .. Nasıl dimdik dururum hayata karşı tek başıma... Bilirim ki dolduramaz yerini başka hiçbirşey... Ağrıyan sadece sol yanım olmazzzz... Bütün bedenim yıkılır baştan ayağa.. Tıpkı çimentosu , demiri eksik koskoca binalar gibi .. Yıkılır kalırım olduğum yere... Allah' ım ... Ne olur bana annemin yokluğunun acısını tattırma... Yüce Rabbim hiçkimseyi Anne acısıyla terbiye etmesin... Eline sağlık Ayşe Gül...
• 2006-05-04 14:34:36 - slm